Μερικά μωρά σπρώχνονται προς τα πίσω όταν σηκώνονται για πρώτη φορά στα χέρια και τα γόνατά τους. Αυτό μπορεί να συμβεί επειδή το να σπρώχνουν μέσα από τα χέρια είναι πιο εύκολο για αυτά παρά το να συντονίζουν τα πόδια τους για να ωθήσουν το σώμα προς τα εμπρός. Καθώς αναπτύσσεται η δύναμη, η ισορροπία και ο συγχρονισμός, ένα μωρό μπορεί να κινηθεί προς τα εμπρός, να χρησιμοποιήσει ένα άλλο στυλ μπουσουλήματος ή να παραλείψει εντελώς το μπουσουληματικό στυλ.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP) περιγράφει την ώθηση προς τα πίσω ως πιθανό μέρος της πρώιμης κίνησης: οι μύες των χεριών ενός μωρού μπορεί να είναι πιο δυνατοί από τα πόδια σε αυτό το στάδιο. Είναι μια κοινή εξήγηση, όχι ένας τρόπος για να διαγνωστεί ένα παιδί ή να προβλεφθεί ακριβώς πότε θα ξεκινήσει το μπουσούλημα προς τα εμπρός. Το μοτίβο κίνησης ενός μωρού πρέπει να κατανοηθεί παράλληλα με άλλες δεξιότητες και τη συνολική ανάπτυξη του παιδιού.
Όταν ένα μωρό πιέζει και τα δύο χέρια στο πάτωμα, η ώθηση μπορεί να μετακινήσει το σώμα μακριά από τα χέρια. Εάν τα πόδια δεν πιέζουν ακόμη με συντονισμένο τρόπο, το μωρό μπορεί να γλιστρήσει ή να κουνηθεί προς τα πίσω αντί να κινηθεί προς ένα παιχνίδι. Με άλλα λόγια, το μωρό έχει βρει έναν τρόπο να παράγει κίνηση, αλλά το μοτίβο προς τα εμπρός εξακολουθεί να αναδύεται.
Το μπουσούλημα προς τα εμπρός απαιτεί κάτι περισσότερο από τη δύναμη των χεριών. Ένα μωρό πρέπει να σταθεροποιήσει τον κορμό, να μετατοπίσει το βάρος από πλευρά σε πλευρά και να συντονίσει τα χέρια και τα πόδια, ώστε η μία πλευρά να μπορεί να κινείται ενώ η άλλη να στηρίζει το σώμα. Αυτά τα κομμάτια δεν εμφανίζονται απαραίτητα όλα ταυτόχρονα. Η κίνηση προς τα πίσω μπορεί να εμφανιστεί κατά την εξάσκηση στο πάτωμα, ενώ ένα παιδί γυμνάζεται για να βελτιώσει την ισορροπία του και πώς τα άκρα του επηρεάζουν την κίνηση.
Τι μπορείτε να κάνετε: παρατηρήστε αν το μωρό λικνίζεται, απλώνει το χέρι του, περιστρέφεται, κυλιέται, κάνει μια γρήγορη κίνηση ή προσπαθεί να καθίσει και να βγει από τη θέση του. Αυτές οι παρατηρήσεις δίνουν μια πληρέστερη εικόνα από την κατεύθυνση μιας κίνησης.
Η λέξη «μπουσουλητό» μπορεί να περιγράψει διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους τα μωρά κινούνται ανεξάρτητα. Η AAP απαριθμεί το μπουσουλητό με τα χέρια και τα γόνατα, το μπουσουλητό με την κοιλιά, το μπουσουλητό με την αρκούδα, το κουλουριασμένο βυθό και την κίνηση τύπου καβουριού που μπορεί να πηγαίνει προς τα πίσω ή πλάγια. Μερικά μωρά κυλούν για να φτάσουν εκεί που θέλουν. Ένα παιδί μπορεί επίσης να χρησιμοποιεί περισσότερα από ένα στυλ σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.
Βοηθάει να παρακολουθείτε πώς γίνεται η κίνηση. Ένα μωρό μπορεί να πιέζει και με τα δύο χέρια και να σύρει το σώμα προς τα πίσω από μια θέση χεριών και γονάτων. Ένα άλλο μπορεί να κάθεται και να χρησιμοποιεί τα χέρια και τα πόδια για να κινείται προς τα πίσω. Αυτά δεν είναι πανομοιότυπα μοτίβα και μια σύντομη περιγραφή ή ένα βίντεο μπορεί να βοηθήσει έναν παιδίατρο να καταλάβει τι έχει παρατηρήσει ένας γονέας.
Τι μπορείτε να κάνετε: περιγράψτε τη θέση (στην κοιλιά, στα χέρια και στα γόνατα ή καθιστή), ποια άκρα κινούνται, αν χρησιμοποιούνται και οι δύο πλευρές και τι μπορεί να κάνει το μωρό σε άλλες θέσεις. Εάν ανησυχείτε, δείξτε ένα σύντομο βίντεο σε μια επίσκεψη για το μωρό.
Τι υποστηρίζεται: η κίνηση προς τα πίσω ή προς τα πλάγια περιλαμβάνεται στις κανονικές παραλλαγές μπουσουλήματος στις οδηγίες γονικής μέριμνας AAP και τα μωρά μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια σειρά από στυλ κίνησης.
Τι εξαρτάται από το παιδί: ένας κλινικός ιατρός λαμβάνει υπόψη την ηλικία, το μοτίβο με την πάροδο του χρόνου, τη συμμετρία, τη δύναμη, άλλες κινητικές δεξιότητες και το ιατρικό ιστορικό. Η κίνηση προς τα πίσω από μόνη της δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει μια καθυστέρηση.
Χρήσιμη ενέργεια: εάν το μωρό χρησιμοποιεί και τις δύο πλευρές και συνεχίζει να αποκτά δεξιότητες, αναφέρετέ το σε μια τακτική επίσκεψη, εάν θέλετε να το καθησυχάσετε. Εάν η κίνηση φαίνεται επίμονα μονόπλευρη ή έχετε άλλες ανησυχίες, επικοινωνήστε με τον παιδίατρο αντί να περιμένετε το μωρό να μπουσουλήσει προς τα εμπρός.
Τι υποστηρίζεται: Η AAP αναφέρει ότι δεν μπουσουλάει κάθε βρέφος με τον παραδοσιακό τρόπο και ορισμένα μωρά χρησιμοποιούν εναλλακτικές λύσεις όπως το σκάσιμο ή η κίνηση της κοιλιάς. Η τρέχουσα λίστα ελέγχου του CDC για τα ορόσημα των 9 μηνών περιλαμβάνει δεξιότητες όπως η καθιστή θέση και το κάθισμα χωρίς υποστήριξη. Δεν αναφέρει το μπουσουλητό ως υποχρεωτικό στοιχείο σε αυτήν τη λίστα ελέγχου.
Αυτό δεν σημαίνει: μια λίστα ελέγχου ορόσημων δεν αποτελεί πλήρη αναπτυξιακή εξέταση και η απουσία του μπουσουλήματος από μια λίστα ελέγχου δεν σημαίνει ότι οι γονείς πρέπει να αγνοούν την κίνηση του παιδιού τους. Σημαίνει ότι το μπουσουλημα προς τα εμπρός δεν είναι το μόνο χρήσιμο σημάδι που πρέπει να προσέξετε.
Χρήσιμη ενέργεια: παρακολουθήστε το ευρύτερο μοτίβο—πώς το μωρό κάθεται, φτάνει, κινείται, χρησιμοποιεί και τις δύο πλευρές και συνεχίζει να μαθαίνει. Ρωτήστε τον κλινικό γιατρό του παιδιού πώς να ερμηνεύσετε αυτές τις δεξιότητες μαζί.
Η AAP λέει ότι δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία για τον παλιό ισχυρισμό ότι η παράλειψη του μπουσουλήματος, από μόνη της, αυξάνει τον κίνδυνο ενός παιδιού να εμφανίσει αργότερα διαταραχές ανάγνωσης ή μάθησης. Η ανάπτυξη δεν χρειάζεται να ακολουθεί μια συγκεκριμένη ακολουθία σε κάθε λεπτομέρεια.
Χρήσιμη ενέργεια: μην επιβάλλετε ένα συγκεκριμένο μοτίβο μπουσουλήματος ή μην αγοράζετε κάποιο προϊόν για να κάνετε το μωρό να μπουσουλάει. Θέστε συγκεκριμένες ανησυχίες σχετικά με την κίνηση, την επικοινωνία ή τη μάθηση στον παιδίατρο, ο οποίος μπορεί να λάβει υπόψη του το παιδί ως σύνολο και να συστήσει έλεγχο όταν είναι απαραίτητο.
Προσφέρετε επιβλεπόμενο χρόνο για παιχνίδι σε ένα σταθερό, καθαρό πάτωμα όσο το μωρό είναι ξύπνιο. Καθίστε κοντά, μιλήστε και τοποθετήστε ένα ασφαλές παιχνίδι λίγο μακριά από το παιδί, ώστε να έχει λόγο να το φτάσει, να το κυλήσει, να κάνει κουπί ή να μπουσουλήσει. Το CDC προτείνει να τοποθετείτε τα παιχνίδια στο έδαφος λίγο μακριά από το μωρό και να ενθαρρύνετε το μωρό να μπουσουλάει, να κάνει κουπί ή να κυλιέται για να τα πάρει. Ο στόχος είναι μια ελκυστική ευκαιρία, όχι μια δοκιμασία που πρέπει να περάσει το μωρό.
Το ασφαλές, ξύπνιο παιχνίδι στο πάτωμα δίνει στα μωρά την ευκαιρία να εξερευνήσουν την κίνηση. Δεν εγγυάται μια συγκεκριμένη δεξιότητα ή χρονοδιάγραμμα. Για τον ύπνο, ακολουθείτε πάντα τις τρέχουσες συμβουλές ασφαλούς ύπνου από τον επαγγελματία υγείας του παιδιού σας. Το εποπτευόμενο παιχνίδι μπρούμυτα είναι διαφορετικό από το να βάζετε ένα μωρό μπρούμυτα για να κοιμηθεί.
Ζητήστε καθοδήγηση εάν το μωρό σέρνει συνεχώς τη μία πλευρά, προτιμά έντονα το ένα χέρι ή πόδι, φαίνεται ασυνήθιστα δύσκολο να κινηθεί, σταματά να κάνει μια δεξιότητα που είχε προηγουμένως ή δεν προοδεύει σε άλλους τομείς που σας αφορούν. Αυτές οι παρατηρήσεις δεν προσδιορίζουν από μόνες τους μια αιτία, αλλά αποτελούν χρήσιμους λόγους για να συζητήσετε την ανάπτυξη. Αναφέρετε επίσης εάν το μωρό σας γεννήθηκε πρόωρα ή έχει κάποια ιατρική πάθηση που επηρεάζει την κίνηση. Ο κλινικός γιατρός μπορεί να ερμηνεύσει την πρόοδο σε αυτό το πλαίσιο.
Το CDC συμβουλεύει τους γονείς να μην περιμένουν εάν ένα παιδί χάνει ένα ή περισσότερα ορόσημα, έχει χάσει δεξιότητες ή ένας γονέας έχει κάποια άλλη ανησυχία. Συζητήστε με τον γιατρό του παιδιού και ρωτήστε εάν ο αναπτυξιακός έλεγχος ή μια πιο προσεκτική αξιολόγηση είναι κατάλληλη. Ένας γονέας δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι κάτι δεν πάει καλά πριν ρωτήσει.
Για ένα ραντεβού, σημειώστε πότε ξεκίνησε η κίνηση προς τα πίσω, πόσο συχνά συμβαίνει, ποια στάση σώματος χρησιμοποιεί το μωρό και αν συμμετέχουν και οι δύο πλευρές. Εάν είναι ασφαλές και πρακτικό, φέρτε μαζί σας ένα σύντομο βίντεο που τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια του συνηθισμένου παιχνιδιού. Μοιραστείτε τι άλλο μπορεί να κάνει το μωρό, αντί να εστιάζετε μόνο στο αν έχει ξεκινήσει το μπουσούλημα προς τα εμπρός.
Τα μωρά μπορεί να μπουσουλούν προς τα πίσω επειδή τα χέρια τους μπορούν να σπρώξουν πριν τα πόδια και το σώμα τους συντονιστούν για κίνηση προς τα εμπρός. Αυτό το μοτίβο μπορεί να αποτελεί μέρος της φυσιολογικής κινητικής εξερεύνησης και τα στυλ μπουσουλήματος ποικίλλουν. Η κατεύθυνση από μόνη της δεν αποτελεί διάγνωση ή αξιόπιστη πρόβλεψη. Προσφέρετε ασφαλή χρόνο στο πάτωμα, παρακολουθήστε πώς το μωρό χρησιμοποιεί ολόκληρο το σώμα και συζητήστε με τον παιδίατρο την επίμονη ασυμμετρία, την απώλεια δεξιοτήτων ή οποιαδήποτε ευρύτερη ανησυχία.
Τα μωρά μπορεί να σπρώχνουν προς τα πίσω καθώς αναπτύσσουν δύναμη και συντονισμό. Μάθετε τι είναι συνηθισμένο, τι δεν αποδεικνύει το μπουσούλημα και πότε να συζητήσετε την κίνηση με έναν παιδίατρο.
Χρησιμοποιήστε τις συνθήκες δωματίου, ελαφριά στρώματα ρούχων και απλούς ελέγχους θερμότητας για να ντύσετε ένα μωρό για ύπνο χωρίς να κυνηγάτε έναν μόνο αριθμό θερμοκρασίας ή να προσθέτετε χαλαρά κλινοσκεπάσματα.
Παρακολουθήστε τον αριθμό των βρεγμένων πάνες του μωρού σας, την τελευταία ούρηση, τα γεύματα και τα σημάδια αφυδάτωσης. Μάθετε πώς αλλάζουν οι προσδοκίες του νεογέννητου ανάλογα με την ηλικία και πότε πρέπει να ζητήσετε ιατρική συμβουλή.
Μάθετε τι μπορεί να βοηθήσει ένα μωρό να προσαρμοστεί όταν η ώρα του ύπνου μετατοπίζεται αργότερα από το συνηθισμένο, πώς να κρίνετε εάν η αλλαγή λειτουργεί, πότε να επαναφέρετε το πρόγραμμα και ποια όρια ασφαλούς ύπνου εξακολουθούν να ισχύουν.
Ένα μωρό μπορεί ξαφνικά να αρνηθεί μια οικεία τροφή λόγω αλλαγών στην όρεξη, οδοντοφυΐας, ασθένειας, υφής, πίεσης για το τάισμα ή, λιγότερο συχνά, κάποιου ιατρικού προβλήματος. Μάθετε τι να δοκιμάσετε και πότε να καλέσετε τον παιδίατρο.
Η πνευμονία είναι μια κοινή ασθένεια στα βρέφη. Τα παιδιά με ανώριμο αναπνευστικό σύστημα και αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα κάνουν τη νόσο να εξαπλωθεί εύκολα και να εξελιχθεί σοβαρά εάν δεν διαγνωστεί έγκαιρα και δεν αντιμετωπιστεί σωστά. Πολλοί γονείς αναρωτιούνται πόσο καιρό χρειάζεται για να υποχωρήσει η πνευμονία στα μωρά; Εγγραφείτε στο Blog aFamilyToday για να μάθετε για αυτήν την ασθένεια στα παιδιά!
Η οξεία φαρυγγίτιδα είναι ένα από τα κοινά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν συχνά τα παιδιά. Όταν ένα παιδί έχει πονόλαιμο, η σωστή χρήση φαρμάκων παίζει σημαντικό ρόλο στη μείωση των συμπτωμάτων και στην προώθηση της ανάρρωσης. Τι φάρμακο λοιπόν παίρνει ένα παιδί με πονόλαιμο;
Ο βήχας με τα φλέγματα είναι ένα συχνό φαινόμενο στα μικρά παιδιά, ειδικά την εποχή της αλλαγής της εποχής ή τις ξαφνικές αλλαγές θερμοκρασίας. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει δυσφορία, απώλεια όρεξης, επηρεάζοντας τη γενική υγεία. Πολλοί γονείς αναρωτιούνται ότι το μωρό τους βήχει πολύ, τι να κάνουν; Ας μάθουμε για τη θεραπεία του φλεγματικού βήχα στα παιδιά με το Blog aFamilyToday!
Η φροντίδα του αφαλού αφού πέσει είναι πολύ σημαντική. Οι μητέρες πρέπει να το κάνουν σωστά και επιστημονικά για να βοηθήσουν τον αφαλό του μωρού να επουλωθεί γρήγορα και να αποφύγει τη μόλυνση
Τα νεογέννητα κακά είναι ένας δείκτης της υγείας του μωρού. Η μητέρα πρέπει απλώς να κοιτάξει πράσινα, ματωμένα κόπρανα, μαύρα κόπρανα ή τα νεογέννητα μωρά έχουν ξινή μυρωδιά.
