Γιατί ένα μωρό θα απέρριπτε ξαφνικά μια οικεία στερεά τροφή;

Ένα μωρό που έτρωγε ευχαρίστως βρώμη, αβοκάντο, γιαούρτι ή γλυκοπατάτα την περασμένη εβδομάδα μπορεί ξαφνικά να κλείσει το στόμα του σφιχτά, να γυρίσει την πλάτη του, να σπρώξει το κουτάλι ή να κλάψει όταν εμφανιστεί το ίδιο φαγητό. Αυτή η αλλαγή μπορεί να είναι ανησυχητική, ειδικά όταν το φαγητό ήταν ήδη οικείο. Σε πολλές περιπτώσεις, όμως, ένα αρνηθέν φαγητό ή ένα δύσκολο γεύμα αντανακλά μια προσωρινή αλλαγή στην όρεξη, την άνεση, το χρονοδιάγραμμα, την υφή ή την προτίμηση σίτισης και όχι ένα πρόβλημα με το ίδιο το φαγητό.

Για βρέφη ηλικίας περίπου 6 έως 12 μηνών, το μητρικό γάλα ή το βρεφικό γάλα σε σκόνη εξακολουθούν να παρέχουν το μεγαλύτερο μέρος της διατροφής τους, ενώ οι στερεές τροφές σταδιακά αποκτούν μεγαλύτερη σημασία. Το CDC σημειώνει ότι η πρόσληψη μπορεί να ποικίλλει από μέρα σε μέρα και τόσο το CDC όσο και το NHS δίνουν έμφαση στην τήρηση των ενδείξεων πείνας και κορεσμού ενός μωρού αντί να επιβάλλουν μια καθορισμένη ποσότητα. Δείτε τις οδηγίες του CDC σχετικά με την ποσότητα και τη συχνότητα των ταΐσματος και τις οδηγίες του NHS σχετικά με τις πρώτες στερεές τροφές .

Ξεκινήστε με την απλούστερη εξήγηση: το μωρό σας μπορεί να μην πεινάει αυτή τη στιγμή.

Τα μωρά δεν τρώνε την ίδια ποσότητα σε κάθε γεύμα. Ένα μεγαλύτερο τάισμα γάλακτος, ένα μικρότερο χρονικό διάστημα από το τελευταίο τάισμα, η κόπωση, η απόσπαση της προσοχής ή απλώς η μειωμένη όρεξη μπορούν να κάνουν μια οικεία στερεά τροφή ξαφνικά μη ελκυστική. Το να γυρίζετε το κεφάλι αλλού, να κλείνετε το στόμα, να επιβραδύνετε ή να αποσπάτε την προσοχή σας μπορεί να είναι ενδείξεις κορεσμού και όχι απόδειξη ότι το μωρό σας τώρα αντιπαθεί την τροφή.

Η ευκολότερη αντίδραση είναι να διακόψετε το γεύμα χωρίς πίεση και να προσπαθήσετε ξανά αργότερα. Αποφύγετε να κυνηγάτε το στόμα του μωρού με ένα κουτάλι ή να βάζετε επανειλημμένα φαγητό αφού γυρίσει την πλάτη του. Η ταΐζοντας με υπευθυνότητα σημαίνει ότι ο ενήλικας αποφασίζει ποια ασφαλής τροφή θα προσφερθεί και το μωρό αποφασίζει αν και πόσο θα φάει. Το NHS συμβουλεύει συγκεκριμένα να περιμένετε μέχρι μια άλλη φορά εάν ένα μωρό δεν ενδιαφέρεται και να μην το πιέζετε να φάει.

Στη συνέχεια, ελέγξτε αν το φαγητό είναι όντως η ίδια εμπειρία

Ένα τρόφιμο μπορεί να είναι «οικείο» με το όνομά του, αλλά να έχει πολύ διαφορετική αίσθηση στο στόμα. Μια νέα μάρκα γιαουρτιού μπορεί να είναι πιο πηχτή ή πιο ξινή. Η βρώμη μπορεί να έχει κρυώσει και να έχει γίνει κολλώδης. Η μπανάνα μπορεί να είναι λιγότερο ώριμη. Ένας πουρές μπορεί να έχει πιο σβόλους από πριν ή ένα finger food μπορεί τώρα να έχει κοπεί διαφορετικά.

Η υφή έχει σημασία επειδή η κατανάλωση στερεών τροφών είναι μια αναπτυσσόμενη κινητική δεξιότητα. Το CDC εξηγεί ότι τα μωρά συνήθως προχωρούν από λείες, λιωμένες ή πολτοποιημένες τροφές σε πιο παχύρρευστες, πιο σβωλιασμένες, ψιλοκομμένες και με υφές που θυμίζουν fingerfood, καθώς βελτιώνονται οι δεξιότητές τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μάθησης, μπορεί να εμφανιστεί βήχας, εμετός ή φτύσιμο τροφής με άγνωστες υφές. Διαβάστε τις οδηγίες του CDC σχετικά με τις γεύσεις και τις υφές .

Εάν η απόρριψη συμβαίνει μόνο με ένα παρασκεύασμα, συγκρίνετε τις λεπτομέρειες: θερμοκρασία, πάχος, μέγεθος σβόλων, καρύκευμα, σκεύος σερβιρίσματος και εάν το μωρό ταΐζεται με κουτάλι ή επιτρέπεται να ταΐζει μόνο του. Μπορείτε να επιστρέψετε προσωρινά σε μια υφή που το μωρό χειρίζεται άνετα και στη συνέχεια να προχωρήσετε ξανά σταδιακά αντί να μετατρέψετε κάθε άρνηση σε μάχη.

Η οδοντοφυΐα, μια μικρή ασθένεια, η κόπωση ή η στοματική δυσφορία μπορούν προσωρινά να αλλάξουν τη διατροφή.

Ένα μωρό που βγάζει δόντια, έχει συμφόρηση, είναι κουρασμένο ή γενικά αδιάθετο μπορεί να ενδιαφέρεται λιγότερο για στερεές τροφές, ακόμη και αν συνεχιστούν οι τροφές με γάλα. Τα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία του Cambridge σημειώνουν ότι η άρνηση τροφής μπορεί να συμβεί όταν ένα μωρό είναι κουρασμένο, αδιάθετο ή βγάζει δόντια, καθώς και όταν αλλάζει η γεύση, η υφή ή η επιθυμία για πιο ανεξάρτητη αυτοτροφοδότηση. Η πρακτική τους συμβουλή είναι να προσφέρετε τροφή όταν το μωρό είναι ξεκούραστο και άνετο και να διατηρείτε τις μερίδες μικρές. Δείτε τις οδηγίες σίτισης CUH .

Αναζητήστε το πλαίσιο αντί να υποθέσετε ότι η αιτία είναι η ίδια η τροφή. Μήπως το μωρό τρέχει περισσότερο από το συνηθισμένο, μασάει τα πάντα, έχει συμφόρηση, είναι ασυνήθιστα νυσταγμένο, ευερέθιστο ή αναρρώνει από πυρετό; Υπάρχουν ορατές πληγές στο στόμα; Εάν το φαγητό φαίνεται επώδυνο, το μωρό αρνείται επίσης τα υγρά ή η δυσφορία επιμένει, επικοινωνήστε με τον παιδίατρο αντί να δοκιμάζετε επανειλημμένα την ίδια τροφή.

Το μωρό σας μπορεί να ζητάει περισσότερο έλεγχο και όχι να απορρίπτει τη γεύση.

Καθώς βελτιώνονται οι κινητικές δεξιότητες, ορισμένα μωρά γίνονται λιγότερο πρόθυμα να ταΐζουν με κουτάλι και ενδιαφέρονται περισσότερο να αγγίζουν φαγητό, να κρατούν ένα κουτάλι ή να τρώνε μόνοι τους. Ένα μωρό μπορεί να απορρίψει τον πουρέ από το κουτάλι σας, αλλά να πάρει πρόθυμα ένα μαλακό κομμάτι από το ίδιο φαγητό.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε τροφή πρέπει να γίνεται αμέσως finger food. Η προετοιμασία πρέπει να ταιριάζει με τις αναπτυξιακές δεξιότητες του μωρού και να μειώνει τον κίνδυνο πνιγμού. Το CDC συνιστά κατάλληλο σχήμα, μέγεθος και υφή, όρθια θέση, ήρεμα γεύματα και συνεχή επίβλεψη από ενήλικα. Διαβάστε τις οδηγίες του CDC σχετικά με τον κίνδυνο πνιγμού πριν αλλάξετε τον τρόπο σερβιρίσματος ενός φαγητού.

Η επαναλαμβανόμενη έκθεση είναι χρήσιμη, αλλά η πίεση όχι

Μία απόρριψη δεν δημιουργεί μια μόνιμη αντιπάθεια. Το CDC σημειώνει ότι τα μικρά παιδιά μπορεί να χρειαστούν επανειλημμένη έκθεση πριν αποδεχτούν ένα τρόφιμο και τα παιδιά μπορούν αργότερα να αρνηθούν τροφές που τους άρεσαν προηγουμένως. Το NHS περιγράφει με παρόμοιο τρόπο τις ημέρες που τα μωρά τρώνε περισσότερο, τρώνε λιγότερο ή απορρίπτουν τα πάντα. Δείτε τις οδηγίες του CDC σχετικά με την επιλεκτική διατροφή .

Μια πρακτική προσέγγιση είναι να προσφέρετε μια μικρή ποσότητα ξανά μια άλλη μέρα μαζί με ένα ή δύο άλλα γνωστά φαγητά. Διατηρήστε την ατμόσφαιρα ουδέτερη. Αφήστε το μωρό να αγγίξει ή να μυρίσει το φαγητό. Φάτε μαζί όποτε είναι δυνατόν. Εάν το μωρό γυρίσει την πλάτη του, αφαιρέστε το φαγητό χωρίς να το παζαρεύετε, να το αποσπάτε την προσοχή, να το δωροδοκείτε ή να το πιέζετε.

Όταν μια ξαφνική άρνηση θα μπορούσε να υποδηλώνει αλλεργία ή άλλο ιατρικό πρόβλημα

Η άρνηση τροφής από μόνη της δεν αρκεί για τη διάγνωση μιας τροφικής αλλεργίας. Ωστόσο, ένα γνωστό τρόφιμο δεν θα πρέπει αυτόματα να θεωρείται ακίνδυνο εάν εμφανιστούν άλλα συμπτώματα μετά την κατανάλωσή του. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής παραθέτει πιθανά συμπτώματα τροφικής αλλεργίας, όπως κνίδωση, πρήξιμο, έμετο, διάρροια, βήχα, συριγμό, συμπτώματα στο λαιμό και δυσκολία στην κατάποση. Στα βρέφη, οι αντιδράσεις μπορεί επίσης να μοιάζουν με έντονη δυσκοιλιότητα, ασυνήθιστο κλάμα, σιελόρροια ή μειωμένο μυϊκό τόνο. Δείτε τις οδηγίες της AAP για τις τροφικές αλλεργίες .

Ζητήστε βοήθεια έκτακτης ανάγκης για σημάδια σοβαρής αλλεργικής αντίδρασης, όπως δυσκολία στην αναπνοή, συριγμό, ξαφνική δυσκολία στο λαιμό ή την κατάποση, πρήξιμο των χειλιών ή της γλώσσας, κατάρρευση ή ταχέως επιδεινούμενα συμπτώματα. Η AAP προσδιορίζει την επινεφρίνη ως τη συνιστώμενη επείγουσα θεραπεία για την αναφυλαξία όταν έχει συνταγογραφηθεί και είναι διαθέσιμη. Θα πρέπει να επικοινωνήσετε με τις υπηρεσίες επείγουσας ιατρικής βοήθειας. Δείτε τις οδηγίες της AAP για την αναφυλαξία σε παιδιά .

Επικοινωνήστε αμέσως με τον κλινικό γιατρό του παιδιού σας εάν η άρνηση είναι επίμονη ή επεκτείνεται πέρα ​​από ένα τρόφιμο, ειδικά εάν συνοδεύεται από επαναλαμβανόμενους εμετούς, πόνο στην κατάποση, επαναλαμβανόμενο βήχα ή πνιγμό κατά τη διάρκεια των γευμάτων, χαμηλή αύξηση βάρους, ασυνήθιστη λήθαργο ή σημαντική μείωση στην πρόσληψη γάλακτος ή υγρών. Ένας κλινικός γιατρός μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσει στοματικό πόνο, ασθένεια, γαστρεντερικά προβλήματα, δυσκολία στην κατάποση ή άλλο πρόβλημα σίτισης αντί να αντιμετωπίσει την κατάσταση ως συνηθισμένη προτίμηση σε τρόφιμα.

Τι να δοκιμάσετε, από το πιο εύκολο έως το πιο περίπλοκο

1. Τελειώστε το τρέχον γεύμα ήρεμα. Εάν το μωρό σας γυρίζει την πλάτη ή κλείνει το στόμα του, σταματήστε και προσπαθήστε ξανά σε ένα άλλο γεύμα.
2. Ελέγξτε το χρονοδιάγραμμα. Προσφέρετε στερεές τροφές όταν το μωρό είναι ξύπνιο και πεινάει άνετα, όχι αμέσως μετά από ένα μεγάλο τάισμα με γάλα και όχι όταν είναι υπερβολικά κουρασμένο.
3. Συγκρίνετε την παρασκευή. Ελέγξτε τη θερμοκρασία, το πάχος, την υφή, τη μάρκα, την ωριμότητα, τα καρυκεύματα και το μέγεθος της μερίδας.
4. Προσφέρετε μια μικρή ποσότητα. Ένα κουταλάκι του γλυκού ή μερικά μαλακά κομμάτια μπορεί να σας φανούν λιγότερο βαρετά από ένα γεμάτο μπολ.
5. Δώστε περισσότερο έλεγχο. Όταν είναι αναπτυξιακά κατάλληλο, αφήστε το μωρό να αγγίξει την τροφή, να κρατήσει ένα κουτάλι ή να ταΐσει μόνο του με ασφάλεια τα παρασκευασμένα κομμάτια.
6. Προσφέρετέ το ξανά χωρίς πίεση. Δοκιμάστε το φαγητό ξανά μια άλλη μέρα αντί να το παρουσιάζετε επανειλημμένα την ίδια ώρα.
7. Παρακολουθήστε τα συμπτώματα που σχετίζονται με αυτό. Σημειώστε εάν η άρνηση ακολουθεί μια συγκεκριμένη τροφή και εάν εμφανίζεται εξάνθημα, πρήξιμο, έμετος, βήχας, συριγμός, διάρροια, πόνος ή ασυνήθιστη λήθαργος.
8. Καλέστε τον παιδίατρο όταν το μοτίβο επιμένει ή όταν η κατάσταση διαφέρει από ιατρικής άποψης. Ζητήστε ιδιαίτερα συμβουλές εάν το μωρό αρνείται πολλαπλές τροφές ή υγρά, φαίνεται να έχει πόνο, έχει προβλήματα με τις δεξιότητες σίτισης ή επηρεάζεται η ανάπτυξη και η ενυδάτωση.

Πώς να διαπιστώσετε εάν η προσέγγισή σας λειτουργεί

Κρίνετε την πρόοδο σε διάφορα γεύματα, όχι σε ένα γεύμα. Ένα καθησυχαστικό μοτίβο είναι ότι το μωρό σας παραμένει σε εγρήγορση και γενικά καλά στην υγεία του, συνεχίζει να τρέφεται κανονικά με γάλα, έχει τις συνήθεις βρεγμένες πάνες, δέχεται τουλάχιστον μερικές άλλες τροφές κατάλληλες για την ηλικία του και μπορεί να αντιμετωπίσει την τροφή που του αρνήθηκαν χωρίς να κλιμακωθεί η δυσφορία. Η αποδοχή μπορεί να σημαίνει άγγιγμα, γλείψιμο, γεύση ή κατανάλωση μικρής ποσότητας. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να τελειώσει μια μερίδα.

Εάν το φαγητό εξακολουθεί να απορρίπτεται μετά από αρκετές ήρεμες επαναπροσφορές, αλλά το μωρό κατά τα άλλα είναι σε καλή κατάσταση, μπορείτε να το διακόψετε για λίγο και να συνεχίσετε να του προσφέρετε ποικιλία στη διατροφή. Εάν η άρνηση γίνει μεγαλύτερη, επιμένει παράλληλα με πόνο ή δυσκολία στο τάισμα ή συνδέεται με συμπτώματα αλλεργίας ή ασθένειας, το επόμενο βήμα είναι η ιατρική αξιολόγηση και όχι η μεγαλύτερη επιμονή στο τραπέζι.

Η βασική διάκριση είναι μεταξύ ενός μωρού που λέει «όχι τώρα» και ενός μωρού που δείχνει σημάδια ότι το φαγητό είναι άβολο ή μη ασφαλές. Η παρατήρηση ολόκληρου του μοτίβου - όρεξη, διάθεση, πρόσληψη γάλακτος, δεξιότητες υφής, σχετικά συμπτώματα και ανάπτυξη - δίνει πολύ περισσότερες χρήσιμες πληροφορίες από το αν ένα οικείο τρόφιμο έγινε αποδεκτό σήμερα.